Uwaga na żmije

2015-05-14 13:58

Jak co roku ostrzegamy, że w Karkonoszach natknąć się można na żmije, które na przełomie kwietnia i maja odbywają gody.

Leśnicy przypominają turystom wchodzącym do lasu o zasadach ostrożności w razie spotkania jadowitego gada. Oto kilka ważnych zasad, które powinniśmy stosować wybierając się na wycieczkę do lasu: Do lasu trzeba ubierać się w solidne buty i długie spodnie, które zabezpieczają przez ukąszeniami! Jeśli chcemy usiąść lub uklęknąć na trawie, najpierw powinniśmy dokładnie sprawdzić miejsce siedziska! Przy spotkaniu ze żmiją "oko w oko" lepiej jest chwilę odczekać i dać jej czas na ucieczkę lub po prostu... wybrać inną drogę! W żadnym wypadku nie wolno jej drażnić patykiem, gdyż zagrożona może zaatakować! Żmija zygzakowata (Vipera berus) jest jedynym jadowitym wężem żyjącym w Polsce. Mimo że liczba ukąszeń przez nią jest niewielka, to budzi ona powszechny strach. Przez to co roku setki tych gadów ginie z rąk wystraszonych turystów. Żmija atakuje odruchowo, gdy nie ma możliwości ucieczki. Sama rana jest często niezauważalna: dwa drobne "otarcia" naskórka, które jednak wkrótce zaczynają puchnąc i boleć, pojawia się duszność.

Dorosły, zdrowy człowiek powinien takie ukąszenie przeżyć bez większych komplikacji, choć niebezpieczne mogą być ukąszenia w twarz i szyję, z uwagi na szybkie przemieszczenie się jadu w krwiobiegu. Mogą one być rzeczywistym zagrożeniem życia dzieci. Dlatego, jeśli już dojdzie do ukąszenia, należy jak najszybciej udać się do lekarza. Jad jest też niebezpieczny dla osoby będącej pod wpływem alkoholu. Na ukąszenia narażone są też nasi czworonożni przyjaciele, zwłaszcza ciekawskie i skore do zaczepki psy. Żmija zygzakowata - charakterystyka: długość ciała dochodzi do 50-90cm. Ciało żmii jest grube, masywne i krępe, pokryte łuskami. Głowa wyraźnie oddzielona od reszty ciała, szeroka, płaska, w charakterystycznym sercowatym kształcie, o zaokrąglonym i krótkim pysku. Źrenica oka żmii w odróżnieniu od innych węży jest pionowa. Ubarwienie strony grzbietowej jest różnorodne: od barw miedziano-brązowych, ceglastych, czerwonawych, brązowo-czerwonych poprzez różne odcienie szarości i zieleni. Wzdłuż ciała, od karku do ogona biegnie charakterystyczny, zwykle ciemniejszy, wyraźny zygzak, zwany również "wstęgą kainową". Na głowie często występuje X- lub Y-kształtna plama.

Na powierzchni bocznej głowy, od końca oka ciągnie się ciemniejsza wstęga, która często w części tułowiowej przechodzi w regularną boczną plamistość. Należy pamiętać: żmije są objęte ochroną gatunkową, a zabijanie ich i niszczenie ich gniazd jest wykroczeniem, a w jaskrawych przypadkach przestępstwem. Żmija zygzakowata jest zwierzęciem prowadzącym nocny tryb życia, chociaż poluje także i w ciągu dnia. Żywi się m.in. drobnymi kręgowcami - myszami, nornicami i innymi gryzoniami - co sprawia, że jest sprzymierzeńcem człowieka i pełni ważną rolę w biocenozie. Żmije nie są agresywne, atakują tylko wówczas, gdy poczują się zagrożone, np. kiedy je wystraszymy lub nadepniemy. Żmije atakują też rozdrażnione szczekaniem psa. Ulubionym jej środowiskiem życia są polanki, podmokłe lasy, stosy kamieni na pograniczu pól i lasów, zwłaszcza w okolicach górzystych. Doskonałym miejscem rozrodu dla tych gadów mogą być przydomowe skalniaki, gdzie szczeliny między kamieniami stanowią schronienie, a trociny i kora stwarzają dobre warunki termiczne.

UM Kowary